Zaczyna się zazwyczaj niewinnie: na skórze nóg pojawiają się małe żylaki, nazywane potocznie pajączkami. Uczucie ciężkości, drętwienie, obrzęki i kurcze łydek stają się coraz częstsze, znacznie obniżając komfort życia chorego. Wszystkie te objawy mogą wskazywać na początek przewlekłej niewydolności żylnej. W zmienionych naczyniach żylnych dużo szybciej postępują stany zapalne i pojawiają się epizody zakrzepowe, co może prowadzić do poważnych konsekwencji. Dlatego też objawy choroby żylnej pod żadnym względem nie powinny być bagatelizowane.
Pojawieniu się dyskomfortu nóg sprzyja siedzący tryb życia i brak aktywności fizycznej. Ruch, a zwłaszcza pływanie, bieganie, spacery i jazda na rowerze mogą przyczynić się do poprawy ogólnej wydolności żylnej. Długotrwałe przebywanie w takiej samej pozycji, zwłaszcza siedzenie z jedną nogą założoną na drugą powoduje utrudniony przepływ krwi, a co za tym idzie opuchliznę, mrowienie i obrzęki. Kiedy nie można uniknąć długiego przebywania w tej samej pozycji, należy często wykonywać stopami ruchy np. okrężne lub stawać na palcach. Ponadto warto znaleźć w ciągu dnia choćby 15 minut na leżenie z nogami uniesionymi powyżej poziomu serca, gdyż przynosi to ogromną ulgę.
Noszenie pończoch i skarpet z mocnym ściągaczem, butów na obcasie powyżej 5 cm, długotrwałe opalanie się i gorące kąpiele to nawyki, które osoby z tego typu problemami powinny wyeliminować, gdyż mogą przyczyniać się one do rozwinięcia się choroby. Warto także zmniejszyć masę ciała w przypadku osób z nadwagą, gdyż otyłość jest istotnym czynnikiem ryzyka.
Oprócz zmiany trybu życia i wyzbycia się złych nawyków, warto sięgnąć po gotowe preparaty wzmacniające naczynia krwionośne. Dostępne w wielu wariantach, zarówno do podawania doustnego jak i stosowania miejscowego w postaci żeli zawierają głównie związki flawonoidowe, pochodne benzo-γ-pironu, saponiny i kumaryny. Powodują one wzmocnienie napięcia ścian naczyń krwionośnych, co przekłada się na zmniejszenie ich przepuszczalności i kruchości. Regularne ich stosowanie łagodzi objawy niewydolności żylnej, czyli obrzęki kończyn dolnych, wybroczyny krwawe oraz żylaki podudzi. Preparaty te mogą być także stosowane pomocniczo w stanach zapalnych żył, zespole pozakrzepowym, krwiakach pourazowych oraz hemoroidach, czyli żylakach odbytu.
Najpopularniejszym związkiem flawonoidowym, stosowanym w niewydolności żylnej jest rutozyd (glikozyd rutyny), który jest otrzymywany na skalę przemysłową z ziela gryki. Ponadto duże jego ilości znajdują się w kwiatach czarnego bzu, fiołka trójbarwnego i owocach aceroli. Rutozyd występuje w preparatach popularnie stosowanych w stanach obniżonej odporności organizmu takich jak Rutinoscorbin, Cerutin, Rutoven C, Novorutin czy Acorutical. Jednakże może być stosowany pomocniczo w niewydolności żylnej, ze względu na działanie uszczelniające ściany naczyń krwionośnych. Wykazano bowiem, że rutozyd hamuje aktywność hialuronidazy i elastazy, czyli enzymów, które odpowiedzialne są za rozszczelnienie naczyń.
Ze względu na dosyć słabą rozpuszczalność rutozydu w wodzie, w leczeniu dolegliwości żylnych preferowane są jego pochodne. Na szczególną uwagę zasługuje O-β-hydroksyetylorutozyd, czyli trokserutyna. Oprócz właściwości zwiększania napięcia ścian naczyń krwionośnych związek ten wykazuje działanie antyagregacyjne, czyli osłabiające zdolność płytek krwi do tworzenia skrzeplin. Trokserutyna występuje w preparatach w postaci tabletek m.in.: Venoruton, Venolan, Ventrex, Troxeratio oraz w postaci żelu Troxerutin czy Rutoven. Ponadto związek ten wchodzi także w skład kropli do oczu, ponieważ łagodzi naczyniowe uszkodzenia siatkówki, krwawienia do ciała szklistego oraz wylewy podspojówkowe. Znajduje także zastosowanie w leczeniu retinopatii cukrzycowej.
Preparaty z nasion i kory kasztanowca zwyczajnego są często stosowane w przewlekłej niewydolności żylnej. Kora pozyskiwana z tego drzewa zawiera eskulinę – związek kumarynowy, natomiast nasiona – escynę o budowie saponinowej. W licznych badaniach stwierdzono, że obie substancje działają wzmacniająco na naczynia krwionośne poprzez uszczelnianie ścian włośniczek, a ponadto wykazują działanie przeciwwysiękowe i przeciwobrzękowe. Preparaty dostępne na rynku to m.in. Aescin, Reparil, Venotonin, Esceven, Venastat, Venescin, Sapoven T.
Kolejnymi związkami, które mają działanie ochronne na ścianę naczyń jest diosmina i hesperydyna. Zwiększają one elastyczność oraz szczelność śródbłonka naczyń. Substancje te przyczyniają się do poprawy stanu naczyń krwionośnych i zmniejszenia obrzęków, dlatego też z powodzeniem mogą być stosowane w niewydolności żylnej. Preparaty dostępne na rynku to m.in. Detralex, Diosminex, Phlebodia i Pelethrocin.
W przewlekłej niewydolności żylnej, podobnie jak w przypadku każdego schorzenia, warto postawić na profilaktykę i zacząć stosować środki prewencyjne możliwie jak najwcześniej. Stosowanie naturalnych środków działających ochronnie na naczynia krwionośne wraz ze zmianą złych nawyków może pomóc zachować pełną wydolność żylną na długi czas.